บทที่ 24 บทที่ 23 เริ่มต้นใหม่

บทที่ 23 เริ่มต้นใหม่

ดวงตากลมโตคู่เล็กจ้องมองไปที่ระเบียงห้องพัก เกลรดาตื่นขึ้นมาก็งัวเงียหามารดาตามนิสัย และลืมไปว่าเมื่อคืนร้องไห้อย่างหนักเพราะเหตุใด

“คุณแม่คะ…ลุงเจค” เด็กหญิงกะพริบตาเชื่องช้ามองภาพตรงหน้าคือมารดากำลังจับมือกับคนเป็นลุง เท่านั้นภาพเมื่อคืนก็ฉายชัดเข้ามา

เกลรดาอยู่ที่บ้านของคนเป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ